|
CZYM JEST WINO?
DEFINICJA Każde wino to sfermentowany sok winogronowy. Może być czerwone, białe lub różowe, a w smaku wytrawne, półwytrawne, półsłodkie albo słodkie. Zawartość alkoholu w winie wynosi od 5,5 do 14 proc. Do win wzmocnionych dodaje się spirytus gronowy, co podnosi zawartość alkoholu do 15-22 proc. Wino musujące zawiera dwutlenek węgla, który tworzy pęcherzyki gazu ulaniające się po otwarciu butelki.
HISTORIA WINA Wykopaliska archeologiczne świadczą o tym, że winorośl uprawiano już 4000 lat p.n.e. i chociaż początki produkcji wina nie są znane, wiadomo, że ludzie udoskonalili tylko naturalny proces. Mocniejsze szkło i szlachetniejsze korki, a także badania nad fermentacją prowadzone przez Ludwika Pasteura w XIX wieku umożliwiły przekształcenie produkcji wina w ogromną gałąź przemysłu i handlu.
BUDOWA WINOGRONA Swoje właściwości smakowe wino zawdzięcza głównie różnicom między odmianami winogron.
Wielkość: im mniejszy owoc, tym bardziej wyraźny jego smak.
Kolor i grubość skórki: nadają winu (szczególnie czerwonemu) barwę oraz wiele cech smakowych.
Zawartość cukru: określa słodycz i moc wina.
CZY KLIMAT JEST WAŻNY? Każdy szczep winorośli ma nieco inne wymagania, ale najczęściej wszystkie udają się przy spełnieniu określonych warunków. Ideałem jest średnia roczna temperatura 14-15oC przy średniej w lecie nie niższej niż 19oC. Lato nie powinno być za gorące, a jesień zbyt chłodna. Deszcz (ok. 675 ml rocznie) powinien padać zimą i wiosną; zbyt duże opady w lecie i na jesieni mogą uszkodzić winogrona. Pogoda jest wiecznym zmartwieniem plantatorów: przymrozki, silne wiatry, grad i obfite deszcze to największe zagrożenia.
WPŁYW WARUNKÓW KLIMATYCZNYCH Stare powiedzenie o winnicach, że im gorsza gleba, tym lepsze wino, wynika z tego, iż winorośl potrzebuje dobrze przepuszczalnej ziemi. Gleba musi zatrzymywać wilgoć, ale nie może być podmokła. Ziemia piaszczysto-gliniasta, zawierająca żwir, pochłania ciepło, które przyspiesza dojrzewanie.
TOPOGRAFIA TERENU Dzięki urozmaiconej rzeźbie terenu powstają mikroklimaty, różniące się od ogólnego klimatu panującego na danym obszarze.
Nasłonecznione zbocza o dobrze przepuszczalnej glebie, lepiej nadają się pod uprawę winorośli niż równiny, na których gleba może być zbyt żyzna.
Na półkuli północnej stoki południowe są bardziej nasłonecznione, a tym samym cieplejsze; na półkuli południowej jest odwrotnie. W gorących regionach uprawia się zbocza o mniejszym nasłonecznieniu.
W wyżej położonych winnicach owoce dojrzewają wolniej.
CYKL ŻYCIA WINOROŚLI Gdy po zimie krzewy zaczynają wydzielać soki, rozpoczyna się wiosenny wzrost. Pojawiają się pączki, a po ośmiu tygodniach rozwijają się liście i kwiaty. Winorośl przycina się najczęściej dwa razy w roku. Wszystkie zapylone kwiaty dają owoce, które zmieniają kolor w miarę dojrzewania. Zbiory odbywają się jesienią.
SZLACHETNA PLEŚŃ Jeżeli jesień jest ciepła i dostatecznie wilgotna, winogrona zostawione na krzakach mogą pokryć się szlachetną pleśnią, wywołaną grzybkiem zwanym Botrytis cinerea. Winogrona więdną i wyparowuję z nich woda, ale stężenie cukru wzrasta. Z takich owoców produkuje się słodkie wina deserowe, najlepsze są z Bordeaux i Niemiec.
|
